Şanslı: Biri onu geride bıraktı, diğeri uğruna kıtalar aştı

P - Bazı hikâyeler insanın kalbine mühürlenir.

Bir köpeğin gözlerinde sadakatin ne kadar büyük, ihanetin ise ne kadar ağır olabileceğini görmek canınızı yakar. Ama en çok da kalbi defalarca kırılsa bile bir canın sevmekten vazgeçmeyişi etkiler insanı.

Şanslı da yıllarca bir ailenin parçasıydı. Her sabah gördüğü yüzler, her akşam kıvrıldığı köşesi, ezbere bildiği sesler...

Ömrünün sonuna kadar onların yanında olacağını sanıyordu. Sonra bir gün ailesi yurt dışına taşınmaya karar verdi.

Ve Şanslı o planın içinde kendine yer bulamadı. Çünkü yıllarca ailesi bildiği insanlara göre, yanında götürülmeye değecek kadar önemli değildi.

Ve sonunda o mesaj Belçika'dan geldi

Onların gidişini izlerken, bir anda kendini Samsun sokaklarında yapayalnız buldu. Ne olduğunu, neden orada bırakıldığını hiç anlayamadı. Çünkü onlar, biz insanlar kadar kötülüğe ve çıkara akıl erdiremezler.

O sadece bekledi. Belki geri gelirler diye. Belki onu unuttuklarını fark edip dönerler diye. Ama kimse gelmedi. Sokakta geçen zor günleri sırasında hikâyesi gözüme çarptı. O çaresizliğe seyirci kalamazdım.

Hemen onu oradan alıp İstanbul'da güvenli bir pansiyona yerleştirdim. Önce yeniden güvenmeyi öğrenmesi gerekiyordu. Bir insanın elinden her zaman zarar gelmeyeceğini... Bir süre orada kaldı, yaralarını sardık. Hayatın yeniden güzel olabileceğine inanmak için çok çabaladık.

Ama hâlâ eksik olan bir şey vardı: Bir yuva... Ne olursa olsun elini bırakmayacak insanlar...

Ve sonunda o mesaj geldi. Belçika'dan. O güzel aile kusursuz bir geçmiş aramadı. Ne yaşadığı zorluklara ne de ilerlemiş yaşına takıldı. Aksine; terk edilmiş, uzun uzun beklemiş, kalbi kırılmış bir canı bağırlarına basmak istediler.

Çünkü Şanslı'nın neye ihtiyacı olduğunu çok iyi biliyorlardı. Üstelik bu, uzaktan yapılan sıradan bir sahiplenme de değildi. Onu bu uzun yolculukta, bir an bile yalnız bırakmamak için Belçika'dan Türkiye'ye geldiler. Şanslı'yı kendi elleriyle teslim aldılar. İlk andan itibaren ona bir yabancı gibi değil, yıllardır yollarını gözledikleri evlatları gibi sarıldılar. Ve birlikte yeni hayatlarına doğru yola çıktılar.

Yeni ailesi onun için kıtalar aştı

Bir zamanlar geride bırakılan o çocuk, şimdi uğruna kıtalar aşılan bir can olmuştu. Geride bırakanların asla hesaplayamayacağı kadar değerli olduğunu bilerek. Belçika'da tam bir yıl yaşadı Şanslı. Sadece bir yıl...

Ama bazen bir ömre sığmayan sevgi, tek bir yıla sığabiliyor. Kendine ait bir koltuğu vardı. Sıcacık bir yatağı vardı. Her sabah gözlerini açtığında yanında olan insanları vardı. Ve en önemlisi, sonunda ait olduğu yeri bulmuştu. O kadar çok sevildi, o kadar el üstünde tutuldu ki...

Bir gün o güzel aileden bana bir paket geldi. İçinden Şanslı'nın fotoğraflarıyla hazırlanmış bir takvim çıktı. Her ayında başka bir gülüşü, başka bir mutlu anısı vardı.

O günlerde henüz hayattaydı. Mutluydu. Birilerinin göz bebeğiydi. Şimdi o takvim masamın üzerinde duruyor.

Bazen sayfalarını çeviriyorum. Bir ayda gülümsüyor. Bir ayda bahçede koşuyor. Bir diğerinde ailesine sokulmuş huzurla uyuyor.

Ve her defasında aynı şeyi düşünüyorum: Bir zamanlar Samsun sokaklarında vazgeçilen o can, birilerinin takvimine koyacak kadar kıymetlisi olmuş. Birilerinin hayatının merkezine dönüşmüş.

Bu dünyada birilerinin en kıymetlisi olarak ayrıldın

İşte belki de bu yüzden, ardından gelen haber insanın içine biraz daha fazla oturuyor. Geçtiğimiz aylarda, arkasında onu canından çok seven ailesini bırakarak bu dünyadan ayrıldı Şanslı.

Ama giderken o Samsun sokaklarındaki kimsesiz köpek değildi artık. Uğruna kıtalar aşılan... Deliler gibi özlenen... Ardından gözyaşı dökülen bir aile ferdiydi. Belki hikâyesi uzun olmadı. Ama hak ettiği gibi bitti.

Çünkü bazı hayatlar yıllarla değil, gördükleri sevgiyle ölçülür. Şanslı bu dünyadan payına düşen sevgiyi fazlasıyla alarak gitti.

Hoşça kal güzel çocuk...

Bir zamanlar geride bırakılmıştın.

Ama bu dünyadan, birilerinin en kıymetlisi olarak ayrıldın.

Mekânın cennet, koştuğun o sonsuz çayırlar her daim yemyeşil olsun.

Ve sana son nefesine kadar hak ettiğin sevgiyi veren, uğruna kıtalar aşan o güzel ailene...

Bin teşekkürler.